dinsdag 27 september 2011

Gezocht: tijd!

Creatieve mensen maken geen rommel, ze hebben overal creatieve ideeën liggen, las ik ergens.
Dus bracht ik vandaag toch enige orde in mijn chaos en maakte stapeltjes, een soort to do lijst,
die ik natuurlijk netjes in mijn projectmand sorteerde.
Ik kocht deze kostuumvest voor een appel en een ei in de kringloopwinkel,
en demonteerde ze vandaag, knippen geeft zo'n rustgevend gevoel.
En nu op zoek naar TIJD!

zondag 25 september 2011

Eindelijk zon!

Na een inspirerende avond hier, flockfoliede ik er een beetje op los.


En dan terug van weggeweest: zon! Dus werk maken van de veel te lang verwaarloosde groententuin. Maar als ge dan plots een telefoontje krijgt met een uitnodiging voor een gezellige BBQ, kruip je terug achter 't machien om nog snel een kadootje te stikken. Omdat het de laatste dag was van de recyclage 14daagse, maakte ik dit (het zakje, niet de pompoen)


Verpakt met lintjes (reststof van de binnenvoering) en peterselie, werd het een kado die bij de gastvrouw in zeer goede aarde viel.

dinsdag 20 september 2011

zondag 18 september 2011

rubik cube

Weet je wat je eens voor mij kan maken? Vroeg Meneer.
Een cameratasje.
Ok. Zei ik.

Zijn kleine lijst voorwaarden: geen opzichtig stofje (absoluut geen figuren, geen bloemen of andere firlafijntjes) en een lus om het tasje aan een broeksriem te hangen.
Op de digitale speeltuin vond ik deze beschrijving. Weliswaar niet in het roze voor Meneer. Ik zou het tasje wel iets vrolijker maken met flockfolie en daar hij een echte kayakman is, zou het een kayak worden.
Dus zo gezegd zo gedaan. Ik zou dat ne keer effe snel maken met deze logische beschrijving.
En natuurlijk komt na hoogmoed de val.
Bij het keren, leek mij niets logisch meer. Hoe ik ook keerde en keerde, ik kreeg er niets deftigs uit en had het gevoel een spelletje rubik cube te spelen. Onderstaande illustreert de verwarring:


Misschien ziet u direkt wat er fout is, bij mij duurde het toch effe.
Na de frustratie keerde dan (oef) toch het verstand weer. Een essentiële fout bij het aaneenstikken die ik zelfs  niet kan verwoorden. Dus uiteenhalen die boel. Maar aangezien ik in het opbouwproces reeds tal van fouten maakte (verkeerde afmetingen, fout geknipt, watteerstof te klein) ontbrak me de moed en het besluit om met frisse moed een correct exemplaar te maken en van 0 te herbeginnen, bleek een gegronde keuze.
Aangezien alles een doel heeft, wordt dit mormel nu mijn unieke gepersonaliseerde stressbal.


En wat zegt men over de volhouder?
Enkele stappen uit de opbouw die toonbaarder zijn. Vriend stikte feilloos door de dikke lagen heen.





Et voila.

vrijdag 16 september 2011

Speelgoedza(c)k voor den Jack

Zus gaf me dit:

Samen met enkele leuke stofjes die ze haalde bij Julija
Een speelgoedopbergzak die makkelijk op te hangen is aan het speelpark van haar jongste musketier zou het worden. Het internet afzoekend op zoek naar ideeën voor de zak van Jack vond ik hier. Ik baseerde me op de 'kidlet' maar nam andere afmetingen naar haar instructies. Advies vroeg ik in aan enkele tiretten. Het uiteindelijke idee om een stropzak of zak met rits als binnenvoering werd uiteindelijk afgevoerd. Het zou een open zak worden waar Jack makkelijk spullen kan uitnemen.
Zus werkte ijverig mee.


En ja, de ma-machine werd dan toch vervangen door een nieuwe vriend die probleemloos door de dikke lagen versterkte stof heen stikte zonder bokkesprongen en vervelende kuren. Ik blij.


Zus had een zwak voor de siersteekskes die je met de nieuwe vriend kan maken, dus een ladder werd geïntegreerd in het project.


En als je me zou vragen wat het moeilijkste is aan dit stuk: ik heb serieus gezwoegd en gevloekt op de logica en het aanbrengen van de drukknopen, en ja, toch ook een enkele keer op mijn eigen duim gehamerd.

En tadaa: Jack blij!


En om Zus nog ne keer te laten genieten van die sierstiksels, stikte ik mijn naam met een sterreke in de binnenvoering.


En omdat ruilhandel terug in is, kreeg ik van Zus zelf gemaakt biologische appelsap. Proost!

dinsdag 13 september 2011

u recycleert toch ook?

Meer info over de recyclage 14-daagse vind je op deze blog. Het idee dat de oogappels zo geweldig vind je hier. Dus kocht ik snoepjes, véél snoepjes want voor één ritszakje heb je twee verpakkingen nodig, tenminste als je enkel de voorkant gebruikt zoals ik.



Nu nog bedenken waarvoor het ritszakje kan dienen.

zondag 11 september 2011

Over drakenstaarten

Het internet afspeurend naar leuke ideeën, kwam ik toevallig uit op deze pagina. Geweldig toch? Mijn oogappels kon ik niet bekoren met een staart (begrijpelijk) dus de 3 musketiers van Zus zouden een gewillig publiek worden. Het maken van deze dingen bleek makkelijk te zijn.


 Het poseren met de staart iets minder, tot hier de gewilligheid.



De 3 musketiers ravotten nu met de drakenstaart in de tuin, mijn oogappels poseerden liever anders.


Ook het zoontje van Buurvrouw nr 77, vond de staart geweldig! Dus in ruil voor een oude sweater wou ik wel een verrassing maken. Zijn trui kreeg hij vervormd terug en een staart kreeg hij erbovenop. Waar ik dit idee gevonden heb, kan ik me niet meer herinneren.
Hij bleek wel een gewillig model te zijn.

dinsdag 6 september 2011

Een pakje van de postbode

Stiekem toch wat jaloers op al die leuke gepersonaliseerde labels op zelfgemaakte spullen die je her en der tegenkomt. En eigenlijk is een rok pas af als er een stoffen ticketje in hangt. Dus heb ik er ook besteld. Maandag aangevraagd, woensdag netjes in de brievenbus geleverd.
En voila,...


'k Zal nog veel kunnen maken.

zondag 4 september 2011

De eerste rok voor een ander is een toevallig feit

De eerste rok die ik maakte, scoorde wat betreft afwerking ondermaats. Het patroon tekende ik over van een bestaande rok,een simpele A-lijn met verbreed bovenstuk. Deze kreeg door mijn nonchalante afwerking het label 'campeerrok'.


De volgende probeerde ik met paspelband, een model dat ik vond bij vele bloggende naaisters. Deze scoorde 100% tevredenheid bij mij zodat ik er nog eentje maakte voor al die zonnige zomerdagen.


Volgende stap in het rokjesproces: eentje met zakken. Ik baseerde me op hetzelfde patroon en na enig studiewerk op internet waagde ik me aan de zakken. Het resultaat mag er best zijn maar de rok past om één of andere reden niet aan mijn lijf. Ergens een meetfoutje?


Dus groot dilemma: als ik de rok begin in te leggen, zouden de zakken serieus verkleinen langs de zijnaad en door daarbij nog eens de rok in te korten, zou het lijken of de zakken in het midden van mijn bovenbenen zweven.


Ik zat dus met de handen in het haar (met de handen in de zakken zou een betere uitdrukking zijn) tot Zus kwam. Zus zag, paste en ging er mee lopen. De rok zat haar als gegoten! Met enige fierheid is mijn eerste rok voor een ander een toevallig feit.

vrijdag 2 september 2011

appels en meer

De oudste oogappel wou een appelrokje en het werd dit:


Meestal koop ik wat stof te veel, maar toen kocht ik wat te veel en maakte dus nog een piramidetasje en pennenzak, beiden via tutorials op eloleo.


Nog had ik over en door héél zuinig te knippen krijg ik er nog net alle patroondelen uit voor een waspbag. Nu nog tijd vinden om alles ineen te stikken.