dinsdag 28 februari 2012

jeansperikelen

Skinny is in. Ik hoor maar één term als ik met de dochters op kruistocht ga voor een nieuwe broek.
In hun kleerkast ligt er een stapel jeans, onversleten maar te wijd volgens de pubereisen.
De ergernis groeide langzaamaan bij het zien van het ongedragen stapeltje. En toen schreef deze bloggende dame over de wel zeer herkenbare situatie. Zij gaf eveneens een een heel goede tip om een broek om te toveren tot een skinny. Perfect uitgelegd! Direct kreeg ik van de dochters een stapel in handen om te proberen. En ja! Het werkt! Geweldige instructies met als gevolg blije gezichten ten huize K. Want ze hebben d'er "eindelijk" een skinny bij.
De voor met benen erin:
De na met diezelfde benen erin:


Om helemaal  in het jeansverhaal te blijven, maakte ik nog twee jeansrokjes op een snelle manier met boordstof en een verschillend detail voor dezelfde maar toch verschillende dametjes.


En ik kreeg er nog eentje, een award van Lotte. Heel erg bedankt hiervoor!

"Liebster" is een Duits woord wat zoiets betekend als liefste, favoriete, beste, en de Liebster Award is een soort van ketting brief onder bloggers dat het doel heeft om uitzonderlijke en groeiende blogs onder de aandacht te brengen. Er is geen evaluatie comité of een formeel award proces voor de Liebster, maar het is zelfs leuker - het is erkenning dat een ander je harde werken heeft gezien en waardeert. 

zaterdag 25 februari 2012

Handleiding L-bag


Goesting gekregen om dit model te maken? Klik hier en je vindt uitleg hoe ik hem maakte. Hopelijk blink je binnenkort even hard als ik bij het dragen van deze kabas.
Opmerkingen en suggesties zijn zeker welkom!

maandag 20 februari 2012

Boterhammen in 't park

Lunch op 't werk? Mijn brooddoos sleurde ik tot nu mee in een plastieken zakje. Tsss, hoe kan dat nou, een tiret die haar boterhammen meeneemt op die manier. Dus maakte ik een 'lunchbag' uit stofkes waar ik vroeger een A-lijn rokske uit maakte. Idee van hier.



Toch enkele wijzigingen: ik plaatste de kleine stukken onderaan, stikte er een paspel tussen, stikte de handvaten een paar keer boleogewijs door en maakte de handvaten korter. En neen, ge ziet hier geen twee exemplaren, 't stuk is omkeerbaar, ge ziet dus binnen- en buitenkant of buiten- en binnenkant.
Vanaf nu sleur ik mijn pottekes mee zoals het hoort, en kijk ik uit naar rustige zonnige middagpauzes om af te zakken naar het enige rustige en groene plekje op 't werk.

zondag 19 februari 2012

Ik kreeg een award.


 

Awel, 'k ben ontroerd, 'k ben nog niet veel in de prijzen gevallen, tot nu. Ik kreeg een award van Lady Stitch, een medetiret.  Dus merci!
Natuurlijk heb ik even gegoogled want the versatile blogger kende ik niet. De award heeft een eigen site met eigen spelregels, in het Engels weliswaar:

Now here are the rules, and what I have to do.
1.Add the award to your blog.
2.Thank the blogger(s) who gave it to you.
3.Mention 7 random things about yourself.
4.List the rules.
5.Award to 15 bloggers.
6.Inform each of the 15 by leaving a comment on their blog.

Euhm, en dan nu die 7 zinloze dingen over mezelf:

1. Van het stikken van mijn L-bag heb ik, denk ik, een tenniselleboog overgehouden.
2. 'een vrouw heeft steeds gelijk' en om dat gelijk te bewijzen, durf ik met Meneer al eens te wedden 'voor een sjakos'. Aangezien ik nu sjakossen zelf kan maken, ga ik nu weddenschappen aan met Meneer voor een paar schoenen.
3. Rule 5 uit bovenstaande lijst kan ik niet goed lezen.
4. Lichtjes verslaafd aan cola-zero en chocolade
5. Fruitvliegen zijn de verschrikkelijkste beesten onder de insecten.
6. Ik heb groene vingers en vind de geur van versgemaaid gras heerlijk.
7. Ik ben een absolute lijstjesmadam, maar toch blij dat deze af is.

En de blogs die ik nomineer zijn met tromgeroffel:

Sofie, ik geef hem terug voor je ongelooflijk grappige, immens leuke blogberichten die je steeds schrijft, of je hem nog eens rondgeeft dat moet ge zelf maar weten, beschouw hem gewoon als een bevestiging van je eerst gewonnen award.
Hilde, ik weet dat ge hem al gekregen hebt van Sofie maar bij deze nog eens, dan hebt ge een dubbele award, voor al je creatieve maaksels en leuke ideeën
Liesbeth, voor het idee van je totebag waardoor ik de mijne maakte
Fien en Leen, voor het bijstaan in raad en daad, of naad en draad...
Saar, voor 't zelfde ook al blog je bijna niet meer

Tijdens het schrijven van dit bericht, kreeg ik een melding van Plagneetje: ook van haar kreeg ik de award. Super! 

zaterdag 18 februari 2012

XL-bag, maatje kleiner

De XL-bag die ik eerder maakte, bleek toch iets te groot voor het dagelijks gebruik. Zijn naam 'XL' was hij zeker waardig maar ik zocht me telkens verloren naar hetgeen ik erin gestoken had. XL is nu gebombardeerd tot TTT. TTT, da's de tetterende tirettentas, kortom daar zitten nu mijn toekomstige maaksels in, kortom stof, patronen en ideeën. Gemakkelijk om mee te nemen, op onze wekelijkse gezellige avond.
Dus ging ik nu voor een L-versie. Gewoon eentje waar het hoogst nodige inkan met name mijn portefeuille, gsm en agenda, deze laatste broodnodig voor een lijstjesmadam als ik.


Inspiratie vond ik bij Zus, zij heeft zo'n model (wel van een echt merk), waarvan ik zot ben.
Ziehier mijn resultaat vooraanzicht en achteraanzicht, net hetzelfde weliswaar.


Enkel een ritszakje langs binnen.


Langs de zijkanten voorzien met drukknoopjes.


Ik loop nu te blinken met een leuke L-tas, al zeg ik het zelf...





donderdag 16 februari 2012

Roefelen in de restjesbak

Een zeer herkenbare situatie las ik hier. Ook ik vecht dikwijls met patroonpapier tijdens het overtekenen en ben vaak te lui om deftig vast te spelden. Elk voorwerp wat binnen handbereik ligt, kan op zo'n moment dienst doen als patroongewichtjes.
Ze duiken tegenwoordig overal in blogland op. Blijkt dat je die dingen ook kan gebruiken als handwarmers. Even opwarmen in de microgolf en hupsakee, warme handen.
Dus roefelde ik in de restjesbak, en knipte rondjes. Lees goed, rondjes.


De oudste stikte de rondjes, en knipte de randen af met de kartelschaar Tot hier bleven het nog steeds rondjes.
Ze had geen zin meer in het vervolg: het omkeren, vullen met rijst en topstitchen. Dus dat deed ik.


De rondjes werden echter een soort bloemblaadjes, door mijn gebrek aan geduld. Maar mijn patroonpapier ligt vanaf nu wel mooi plat!



dinsdag 14 februari 2012

Jij bent zus en zij is zo

Lise wou haar vriendin verrassen met een zelfgemaakte tas, één die ze helemaal alleen zou maken. Ik mocht enkel een paar minieme aanwijzigingen geven.  De Van Katoen-tas is in dit opzicht zeer haalbaar: een gemakkelijk patroon, een duidelijke handleiding en een leuk resultaat! Het stofje dat ze uitzocht, was al eerder gebruikt om een kwart cirkelrokje te maken dus was het even puzzelen of ze er nog alle patroondelen uit zou krijgen. De maten van het origineel werden aangepast.


Ze deed het met veel precisie en geduld! De tas personaliseerde ze met het Billy-label. Benieuwd naar de reactie van haar vriendin met dit resultaat:


En zoals het een echte tweeling betaamt, wou Lore dit natuurlijk ook! Zij zocht ook een stofje uit en ging aan het werk. Zij werd gecontroleerd door ons Nog Steeds Tijdelijk Huiskonijn waardoor ze wel erg moest opletten waar ze knipte.

En deze tas kreeg het Bolly-label.


Ooit kwam u ze tegen op onderstaande affiche van een veel bezochte winkel:




zondag 12 februari 2012

recyKleren

Je neemt 2 versleten sweaters:

Je verknipt er eentje en zet ze aaneen tot jacquet kostuum. De mouwen versier je met wat lint.


Afwerken met een strik,
(een idee gevonden op 2 little hooligans waar je ook de link vindt naar de turorial)


en pochet, en je recykleerde voor een toekomstig circusdirecteur!

Circusdirecteur in actie:



woensdag 8 februari 2012

Sint Sonny




'Tante Karla, wil jij voor mij iets maken voor carnaval?'
'Ja hoor, in wat zou jij je willen verkleden?'
'In Sinterklaas'...

Euh, hoe kon ik dit nu weigeren?
Dus zocht ik op het www naar een Sintpatroon want om zoiets uit de losse mouw te schudden dat zag ik niet zitten. Ik werk nogal patroongebonden. Zus en ik gingen op zoek naar stof, geen moeilijke opdracht, wit katoen en rode velours. Eerst maakte ik het onderhemd en was eigenlijk best trots op het resultaat. Dus direct strijken voor een glad resultaat... Maar direct gaat soms fout want effe tegen het versierselke aanzitten en je hebt dit:


Gelukkig bleef het bij deze éne fout.




De moeilijkste opdracht was nog het vinden van de gouden details, dacht ik. Hier, waar je vriendelijk wordt geholpen, vond ik maar 2 soorten gouden lintjes. Tot de vrouw des huizes me zei om één van hun goed verstopte lade open te trekken en daar verder te zoeken . 't Was net of ik in een schatkist terecht kwam. Een massa aan gouden tierlantijntjes in alle vormen en maten, ge kunt het u niet gek genoeg voorstellen.
En deze Toekomstig Goedheiligman? Die gaf zijn zegen!



maandag 6 februari 2012

Toekomstige ditjes en datjes

Waar ne mens eenvoudig een gelukzalig gevoel van krijgt: op zondagvoormiddag naar de stoffenkoning gaan om samen met een medetiret de tasjes voor deze immens leuke organisatie af te geven op hun leuke stand. En natuurlijk om op stoffenjacht te gaan. Iedere stikkende ziel kent wel dat gelukzalig gevoel dat hoort bij het vinden van leuke stofjes, en het besef dat ge niet had mogen twijfelen over dat éne tricotje (want dat zal er straks nog wel liggen) om dan later terug te gaan en te beseffen dat de rol weg is, foetsie.
Toch immens blij met deze stapel.


Maar nu eerst verder werken aan het kostuum voor een Toekomstig Goedheiligman.




zaterdag 4 februari 2012

Chef Fien

De oudste wil iets maken. Haar creativiteit laten botvieren op nieuw gekochte stofkes, da's me net iets te veel van het goede. Dus mag ze recycleren en een oud tafellaken verknippen.  


Voor de rest heb ik haar verwaarloosd. Ze trok haar plan, ik mocht zelf niets zien gedurende gans het productieproces.
Slechts eenmaal gaf ik haar een beetje raad toen haar zo zag stikken: "misschien je hoofd iets verder houden, kwestie om niet gescalpeerd te worden."


Geen detail ontbreekt, en ook zij is in de ban van siersteekskes.




En nu zet ik haar achter de kookpotten!