zaterdag 24 januari 2015

Hemd blijft thuis.

Bijna zou het 'hemd zoekt thuis' worden. Ik kon er 'blijft' van maken.


In mijn hoofd groeide een plan. Ik zou in 't geniep een kerstboompakje maken: een hemd voor hem. Geen schokkend nieuws op zich gezien ik dit al eerder had gemaakt. Maar het zou een hemd in motief worden. Fronst u nu uw wenkbrauwen? Indien je hem zou kennen, gaat er wellicht nu een alarmbelletje af. Mijn MDH haat stof met motief en ziet niets liever dan stof met een structuur in, zoals hier en hier. Dus begrijpt u nu het risico dat ik nam?
Ik zag in Indian Fever van Soft Cactus de ideale start om hem aan motiefkes te laten wennen. Zachtjes aan dus. Ik kocht de stof maar vroeg zijn mening niet. Oeps. Ik zou alles af maken en hem met de neus op de feiten duwen, aandoen of niet. Tactisch plan dat ook volledig de mist in kon gaan...


Hoe meer mijn enthousiasme was, hoe harder ik eraan werkte. Alles stiekem, maar ik kreeg des te meer twijfels. Het stemmetje in mijn lijf schreeuwde steeds harder: hij gaat dat niet schoon vinden. Ik vroeg raad aan mijn drie oogappels, als puberende jeugd op de hoogte zijnde van wat kan en niet kan.
'schone stof, mama, maar toch niet voor papa zeker'. Lap, mijn houvast verdween. En nu? Tiretjes en avondschoolmadammen verzekerden me dat hij daar absoluut mee ging staan. En zo niet, hun man zou er wel in kunnen...


Dus ik zette door, nog steeds geniepig, het hemd zou wel ergens een passend lijf vinden.
Onder de kerstboom belandde het niet, neen, daarvoor had de twijfel mijn ijver afgeremd.
Op een avond presenteerde ik het lijfloze hemd. Met gans mijn verhaal. Dat hij het in de lente moest aandoen, op een schone jeans, en dat hij eerlijk moest zijn, en als hij het niet schoon vond, ik wel een ander lijf zou vinden. maar dat ik toch zo fier was op de afwerking van de mouwsplitten, ha! Ik ratelde door en door.


Hij bekeek het kritisch en paste. Gejuich! Een goedkeurende knik volgde, ik heb immers een MDH van weinig woorden. En toen: "schoon"! Tromgeroffel, toeters en bellen! Sta me toe even in overdrive te gaan...


Blijkbaar was ik niet de enige met hetzelfde gedacht alleen haalde zij haar deadline wel. En volgende keer aap ik haar idee met lintjes na. Maar waarschijnlijk speel ik dan terug op veilig...


15 opmerkingen:

  1. mooi!
    en ik kan me de twijfel al inbeelden, hier is't ook niet eenders hoor :)

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Herkenbaar, mannen doen daar heel resoluut over. Maar bezwijken toch hoor, als ze iets heel schoon gepresenteerd worden!

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Awel, schoon. Maar ik zou ook schrik hebben hoor ;)

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Gewoon de max en al ! Wie weet, staan ze ooit eens tegenover elkaar, elk met hun eigen superhemd !

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Mooi, nu ben ik wel benieuwd naar 'aan-foto's'!

    BeantwoordenVerwijderen
  6. T'is een knap hemd geworden. Dat stofke heb ik ook net in huis gehaald om er een hemd van te maken. Voor de kleine man dan ;)

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Hoeraaaaaaa!!! Je ziet, dus zorgen voor niets! Op naar een volgend gewaagd mannenproject ;-)

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Hoera zeg! Ik kan me de stress al voorstellen... Mooi hemd!

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Whoeeee, wat een overwinning! Maar dat kan niet echt anders he, met zo'n schoon hemd!

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Heel schoon , geen twijfel! Ik heb dit stofje ook net besteld voor beddengoed voor de zoon, een minder gewaagd project.

    BeantwoordenVerwijderen
  11. Jij content zeker .....mooi je mageen fier zijn

    BeantwoordenVerwijderen
  12. Heel mooi!
    Ik ben blij dat hij er content mee was, dat is toch de kers op de taart he!

    BeantwoordenVerwijderen
  13. awel, ik vond dat bij Jo een schoon hemd dat is het nog steeds! Je mag terecht fier zijn!

    BeantwoordenVerwijderen
  14. Het zou ook zo een zonde zijn van al het werk als hij het niet zou willen aandoen want de afwerking ziet er prima uit.

    BeantwoordenVerwijderen