woensdag 28 januari 2015

over het lezen van halve zinnen


Het zou een sweater voor mij worden, een Julia met kraag. Bij Georgette vond ik de perfecte stof.
Ik sprong een gat in de lucht toen ik ontdekte dat de MDH een A0 kon printen. Jeuj, gedaan met A4's aaneen te kleven.


De sweater stak met de overlock heel snel ineen, enkel de kraag nog. Een pasbeurt deed me de wenkbrauwen fronsen. 'Hè dat spant toch wat'. Ik had mezelf nochtans opgemeten en de juiste maat overgetekend...


En toen bekeek ik de AO nog eens: 'pattern without seamallowance included'. Blijkbaar las ik enkel de laatste twee woorden...*vloek*. Geen zin om al het overlocksel los te tornen, werkte ik de sweater af. De kraag valt door mijn nonchalant leesgedrag wat kleiner uit dan de bedoeling is, maar tja.


Thuis deed ik mijn beklag over de te kleine sweater. De oudste dochter pinkte vriendelijk vrolijk met haar ogen:
'da's dan éne voor mij, hé'
'Ja, dochter, ja'


Stof: triangles grey - Hippu


zaterdag 24 januari 2015

Hemd blijft thuis.

Bijna zou het 'hemd zoekt thuis' worden. Ik kon er 'blijft' van maken.


In mijn hoofd groeide een plan. Ik zou in 't geniep een kerstboompakje maken: een hemd voor hem. Geen schokkend nieuws op zich gezien ik dit al eerder had gemaakt. Maar het zou een hemd in motief worden. Fronst u nu uw wenkbrauwen? Indien je hem zou kennen, gaat er wellicht nu een alarmbelletje af. Mijn MDH haat stof met motief en ziet niets liever dan stof met een structuur in, zoals hier en hier. Dus begrijpt u nu het risico dat ik nam?
Ik zag in Indian Fever van Soft Cactus de ideale start om hem aan motiefkes te laten wennen. Zachtjes aan dus. Ik kocht de stof maar vroeg zijn mening niet. Oeps. Ik zou alles af maken en hem met de neus op de feiten duwen, aandoen of niet. Tactisch plan dat ook volledig de mist in kon gaan...


Hoe meer mijn enthousiasme was, hoe harder ik eraan werkte. Alles stiekem, maar ik kreeg des te meer twijfels. Het stemmetje in mijn lijf schreeuwde steeds harder: hij gaat dat niet schoon vinden. Ik vroeg raad aan mijn drie oogappels, als puberende jeugd op de hoogte zijnde van wat kan en niet kan.
'schone stof, mama, maar toch niet voor papa zeker'. Lap, mijn houvast verdween. En nu? Tiretjes en avondschoolmadammen verzekerden me dat hij daar absoluut mee ging staan. En zo niet, hun man zou er wel in kunnen...


Dus ik zette door, nog steeds geniepig, het hemd zou wel ergens een passend lijf vinden.
Onder de kerstboom belandde het niet, neen, daarvoor had de twijfel mijn ijver afgeremd.
Op een avond presenteerde ik het lijfloze hemd. Met gans mijn verhaal. Dat hij het in de lente moest aandoen, op een schone jeans, en dat hij eerlijk moest zijn, en als hij het niet schoon vond, ik wel een ander lijf zou vinden. maar dat ik toch zo fier was op de afwerking van de mouwsplitten, ha! Ik ratelde door en door.


Hij bekeek het kritisch en paste. Gejuich! Een goedkeurende knik volgde, ik heb immers een MDH van weinig woorden. En toen: "schoon"! Tromgeroffel, toeters en bellen! Sta me toe even in overdrive te gaan...


Blijkbaar was ik niet de enige met hetzelfde gedacht alleen haalde zij haar deadline wel. En volgende keer aap ik haar idee met lintjes na. Maar waarschijnlijk speel ik dan terug op veilig...


zondag 11 januari 2015

Net niet in 't vorige jaar.


Ik haalde het net niet, neen, ik had nochtans goede plannen. Hij zou af zijn tegen oudejaar, zucht, en ik zou aftellen in mijn nieuwste aanwinst, nogmaals zucht.


Dus startte ik het nieuwe jaar met goede voornemens, geen uitstelgedrag meer, echt, en stikte ik alles ineen op de eerste dag van 't nieuwe jaar met champagnekleurige voering, tja in het thema van de feestelijkheden.


 Stof: Decoro Atori Birds Sateen in black - Echino en Nightfall Dott - Camelot
Patroon: lotta skirt 


Dankjewel, Hilde, voor het stuk gouden bolletjes stof, past perfect!

donderdag 8 januari 2015

secret santa @ TT


't Amusantste clubke van 't land hield een tweede secret santa: een toast op het nieuwe jaar en een zelfgemaakte cadeautje voor een andere tiret, iemand wiens naam je in een chocolade Sint figuurtje kon vinden.
En dan begint het gepeins: wat maak ik voor haar? De gedachten gingen van plan A naar plan B naar plan C om dan oneindig keer te veranderen van gedacht en dan uiteindelijk toch de knoop door te hakken bij plan A: een tas.
Het idee had ik al lange tijd geleden op het net gezien en gepind, maar daar bleef het bij.
Tot nu dus.



Het hengsel is een lederen riem uit de kringloop.


En ik gebruikte voor de eerste keer rivetten, waarom ik dit niet eerder deed, is me een raadsel.  't Is een fluitje van een cent en het geeft zo'n leuk effect (Dankjewel, Annelies, voor het duwtje in de rug).