maandag 17 april 2017

Rozy wallet




Ik moet er geen doekjes om winden: kurkleer kan me nog steeds niet bekoren. Toch maakte ik met veel plezier de Rozy Wallet als accessoire bij haar ivoorkleurige galajurk.


Patroon en fournituren: k-bas
Binnenstof met gouden driehoekjes: Guy's naaicentrum


Een geoefend oog heeft het allang in de mot. Die gestikte zijnaad... die mag je toch niet zien? Inderdaad, ik las het laatste blad niet meer, meende het logische vervolg wel te weten, en deed natuurlijk iets onlogisch. Enfin, tornen bleek geen optie, gaatjes zou immers zichtbaar blijven en helemaal misstaan in haar ivoorkleurige kurklederen tasje.


zaterdag 4 maart 2017

Vilten clutch met krafttex


We schrijven januari 2015: ik kreeg een fantastisch mooie vilten clutch met lederen accent van mijn toenmalige Secret Santa. Het veelvuldig dragen ervan oogstte vele complimenten.


Door het gebruik kwam een zijnaadje los. Ik besloot het te herstellen en tornde de 2 zijnaden los. Toen kreeg ik het idee om ineens de vorm over te nemen, ik moest de dag erna op ziekenbezoek en had immers nog geen cadeautje. Vilt dat had ik nog liggen, helaas geen leder. Maar wel kraft-tex!


Dus ik experimenteerde met twee ideetjes wat betreft de vorm van de kraft-tex. Bovendien kreeg de éne clutch een magneetsluiting die ik nog liggen had. De andere moest het stellen met een kamsnap.


Door het gebruik van de kamsnap maakte mijn machine 2 bokkensprongen die te zien zijn in de naad aan de voorflap. Deze laatste blijft mijn favoriet!


Ideaal als snel klaar en last minute presentje!


zaterdag 18 februari 2017

Tasje in kurkleer

Tussen al het tweeling geweld door, vond ik nog eens tijd om de stikmachine voor mezelf te reserveren. 


Stel je voor: een zeer handig tasje in het midden van de tafel in de leraarskamer. Een doorn in het oog van vele collega's omdat het door en door versleten is. Het leder bladderde gewoon af terwijl je er naar keek. Maar een handig tasje voor haar, een ideaal model, zeg maar.  Ze zocht zich te pletter maar vond niets identiek in de winkel. De vraag werd me gesteld om het na te maken. Ik wou het wel proberen. Het maken in echt leder, dat zagen de machine en ik niet echt zitten. Zwart kurkleer werd mijn voorstel.
Een klein tasje met een binnenzak en een buitenzak, afsluitbaar met rits. De eerlijkheid gebied mij dat ik niet 100 % tevreden ben over het resultaat. Door de kleine afmetingen van het tasje was het zeer moeilijk om de hoeken van de zijpanden mooi te krijgen. Dit zie je aan één kant waar de hoekjes niet mooi symmetrisch zijn ten opzichte van elkaar.
Hier tactisch verborgen door de hand op de foto. Mijn collega zal haar nieuwe tasje zo ook moeten vast houden in de leraarskamer.


Materiaal: k-bas

zaterdag 11 februari 2017

Villette jas


Mijn uitstap naar de stoffenwinkel resulteerde in nog een aankoop. Lore wou een halflange jas in deze harige stof. In de winkel vroeg ze mijn mening. Eerlijkheidshalve zei ik dat dit niet echt mijn ding was, maar dat ze absoluut zelf moest kiezen en mijn mening in de wind moest slaan.


 Achteraf heb ik mijn mening moeten bijstellen, het is een knappe jas geworden. Temeer omdat ze deze helemaal zelf heeft gemaakt. Enkel toen de binnenvoering aan de buitenstof bevestigd moest worden en bij de knoopsgaten, stak ik een handje toe. Ze koos resoluut voor knopen in plaats van de voorgestelde onzichtbare drukknopen. Blij dat ze haar zin heeft doorgezet. Toch heb ik wel even luidkeels gevloekt: de knoopsgaten gingen er met alle goede wil van de wereld niet in. We beslisten om vals te spelen: er gingen toch drukknopen in met de gewone knopen er bovenop voor de sier.


Villette jas - LMV jan/febr 2017


donderdag 2 februari 2017

Rewind

Het begon met een babygeschenk voor een muzikale collega. Ik maakte het Dalton broekje uit LMV (editie 3, herfst 2014) en enkele zeversjaaltjes volgens het recept van Pieke Wieke.


Daarna bleef ik steken in dezelfde modus: broekjes en zeverlapjes, in een stof met knipoog naar het geboortekaartje.


 

donderdag 26 januari 2017

Elsa en Libelle

Vorige blogpost meldde ik het al: de laatste tijd wordt mijn stikmachine ingenomen door 2/3 dochters. Niet dat je mij hoort klagen hoor, mijn moederlijke trots borrelt onstuimig verder!


Eigenlijk is het gewoon huiswerk. In hun school kunnen ze in hun laatste jaar twee lesuren vrij kiezen. Hun voorkeur ging naar 't stofkot, waar ze naailes krijgen van mevr. Vercauteren. Lise maakte bij Hilde de Elsa blouse. Ze koos een zeemvellen stofke, zo voelde deze stof aan. Heel prettig en zacht om te dragen maar een hel als je fout bent. Dat tornen in die stof is verschrikkelijk! En dat is nog zacht uitgedrukt.


En zoals iedere naaisters moest ook zij wat aftornen. Toen ze een laatste onoplettendheid deed en de twee mouwen er verkeerd in stikte, hadden noch zij noch ik de moed om gans de boel uiteen te halen. Je ziet het enkel aan de mouwsplitten die daardoor op een verkeerde plaats staan. Maar kijk, het bloesje belandde al meermaals in de wasmand en wordt met trots als haar eigen zelfgemaakt stuk gedragen!


Door deze bedrijvigheid had ik geen plaats achter mijn machine en nam ik twee priemen ter hande. De Libelle cardigan leek wel iets voor mij. Dat dit lang geleden was, resulteerde in het verkeerd interpreteren van de patroonsbeschrijving en bijgevolg veel te lange mouwen. Wat ik pas opmerkte wanneer de trui ineen stak. Een trui die oorspronkelijk bedoelt was voor mezelf maar om één of andere reden maakte ik een telfout en maakte hun maat, wat ze niet erg vonden.

 
Patroon: Elsa blouse - LMV sept/okt 2016
Patroon: Libelle cardigan - LMV 5/2015






woensdag 18 januari 2017

Helen vest


Zoals de dame achter Villa Lisa zo mooi verwoordde, had het beestje ook hier toegeslaan: de blogmot. Er gebeurde hier vanalles maar om het op dit stekje te krijgen, dat lukte niet. Niet dat ik me daar zorgen over maakte, integendeel, ik liet even rustig begaan. En met dit laten begaan, verdween de mot stillekesaan. Niets hoeft, alles kan, niet?


De voorbije vakantie besliste ik om naar een stoffenwinkel te gaan. Of er iemand zin had om mee te gaan? Direct had ik 2 enthousiastelingen. Temeer omdat zij zelf de laatste tijd mijn stikmachine bezetten, maar daarover later mee, als die mot verder weg is...


Toen Lise deze stof zag, wist ze het meteen: dit zou haar jas worden. Een kort model: de Helen vest. Ze tekende het patroon, knipte de stof en voeringsstof. Het assembleren (wat ze eigenlijk zelf kan maar zij had tijdsnood), deed ik.



Patroon: Helen vest - LMV nov/dec 2016




En vandaag, op een vrieskoude winterdag, scheen de zon zo heerlijk en trokken we er op uit. Zij, ik en onze viervoeter.