donderdag 26 januari 2017

Elsa en Libelle

Vorige blogpost meldde ik het al: de laatste tijd wordt mijn stikmachine ingenomen door 2/3 dochters. Niet dat je mij hoort klagen hoor, mijn moederlijke trots borrelt onstuimig verder!


Eigenlijk is het gewoon huiswerk. In hun school kunnen ze in hun laatste jaar twee lesuren vrij kiezen. Hun voorkeur ging naar 't stofkot, waar ze naailes krijgen van mevr. Vercauteren. Lise maakte bij Hilde de Elsa blouse. Ze koos een zeemvellen stofke, zo voelde deze stof aan. Heel prettig en zacht om te dragen maar een hel als je fout bent. Dat tornen in die stof is verschrikkelijk! En dat is nog zacht uitgedrukt.


En zoals iedere naaisters moest ook zij wat aftornen. Toen ze een laatste onoplettendheid deed en de twee mouwen er verkeerd in stikte, hadden noch zij noch ik de moed om gans de boel uiteen te halen. Je ziet het enkel aan de mouwsplitten die daardoor op een verkeerde plaats staan. Maar kijk, het bloesje belandde al meermaals in de wasmand en wordt met trots als haar eigen zelfgemaakt stuk gedragen!


Door deze bedrijvigheid had ik geen plaats achter mijn machine en nam ik twee priemen ter hande. De Libelle cardigan leek wel iets voor mij. Dat dit lang geleden was, resulteerde in het verkeerd interpreteren van de patroonsbeschrijving en bijgevolg veel te lange mouwen. Wat ik pas opmerkte wanneer de trui ineen stak. Een trui die oorspronkelijk bedoelt was voor mezelf maar om één of andere reden maakte ik een telfout en maakte hun maat, wat ze niet erg vonden.

 
Patroon: Elsa blouse - LMV sept/okt 2016
Patroon: Libelle cardigan - LMV 5/2015






woensdag 18 januari 2017

Helen vest


Zoals de dame achter Villa Lisa zo mooi verwoordde, had het beestje ook hier toegeslaan: de blogmot. Er gebeurde hier vanalles maar om het op dit stekje te krijgen, dat lukte niet. Niet dat ik me daar zorgen over maakte, integendeel, ik liet even rustig begaan. En met dit laten begaan, verdween de mot stillekesaan. Niets hoeft, alles kan, niet?


De voorbije vakantie besliste ik om naar een stoffenwinkel te gaan. Of er iemand zin had om mee te gaan? Direct had ik 2 enthousiastelingen. Temeer omdat zij zelf de laatste tijd mijn stikmachine bezetten, maar daarover later mee, als die mot verder weg is...


Toen Lise deze stof zag, wist ze het meteen: dit zou haar jas worden. Een kort model: de Helen vest. Ze tekende het patroon, knipte de stof en voeringsstof. Het assembleren (wat ze eigenlijk zelf kan maar zij had tijdsnood), deed ik.



Patroon: Helen vest - LMV nov/dec 2016




En vandaag, op een vrieskoude winterdag, scheen de zon zo heerlijk en trokken we er op uit. Zij, ik en onze viervoeter.